Αρχική σελίδα           Eξισορροπητές Γεωενεργειακών Ρευστών   η σελίδα στην Αγγλική               

Είναι γνωστό ότι σε γεωπαθογόνες ζώνες, δηλαδή σε σημεία με ισχυρή ή διαταραγμένη ροή γεωενεργειακών ρευστών, παρατηρούνται σημαντικές μεταβολές φυσικών παραμέτρων. Μερικές από αυτές είναι : η  αντίσταση( ηλεκτρική) του εδάφους, η ηλεκτρική αγωγιμότητα,  ιονισμός του αέρα , η συχνότητα πτώσεως κεραυνών, η ανάπτυξη ανθρώπων, ζώων και φυτών, η ηλεκτρική αντίσταση του δέρματος, η ταχύτητα καθίζησης του αίματος, το σχήμαι και το χρώμα της οφθαλμικής ίριδας και του ζωικού ενεργειακού πεδίου αλλά και κυτταρικές μεταλλάξεις ανθρώπων, ζώων και φυτών και μεταλλάξεις στην ανθρώπινη φυσιολογία και συμπεριφορά.

Η ένταση των γεωενεργειακών ρευστών εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, και είναι συνάρτηση  της μορφολογίας του εδάφους , της θέσης του ήλιου και της σελήνης και του γήινου μαγνητικού πεδίου. Στη γήινη επιφάνεια λοιπόν, λόγω της συμπτώσεως ορισμένων από τα παραπάνω στοιχείων, υπάρχουν σημεία ή περιοχές ισχυρής ή διαταραγμένης περιοχής γεωενεργειακών ρευστών. Αυτά τα μέρη χαρακτηρίζονται ως γεωπαθογόνες ζώνες και έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα για την ανθρώπινη υγεία. Παρόλα αυτά, η ακριβής φύση και οι ιδιότητες της γεωακτινοβολίας είναι , όπως προαναφέραμε υπό έρευνα. Γνωρίζουμε ότι δεν είναι μονοκυματική αλλά αποτελείται από κατά πλάτος και, εν μέρει, κατά συχνότητα, διαμορφωμένες υψίσυχνες ακτινοβολίες ιόντων, νετρονίων και ακτίνων ΄΄γ΄΄. Γίνεται δε πραγματικά επικίνδυνη για τα έμβια όντα μόνον όταν εστιαστεί από υπόγεια ρεύματα νερού, κάποιων μετάλλων και ιδίως όταν αυτή η γραμμή συγκέντρωσης διασταυρωθεί με άλλη όμοιά της ή με μία γραμμή ενός εκ των γνωστόν παγκοσμίων γεωπαθητικών  γεωδαιτικών δικτύων, όπως προαναφέραμε.

Τα μυστικά των γεωενεργειακών ρευστών πρέπει να ήταν γνωστά ήδη στην προκατακλυσμιαία  Ελλάδα, όπως φαίνεται από τη διευθέτηση των νεολιθικών κατασκευών έχουν εντοπισθεί μέχρι σήμερα.

Αλλά φαίνεται ότι και στους μετέπειτα  ΄΄ιστορικούς΄΄ χρόνους, τα ελάμβαναν υπόψη τους στην ανέγερση των ναών, στον προσανατολισμό των κτιρίων ακόμα και πόλεων. Σήμερα, μπορούμε να το διαπιστώσουμε ελέγχοντας τον προσανατολισμό των κτιρίων που ήταν προς Ανατολάς. Εάν δεν υπάρχει λατρευτική αιτία προσανατολισμού προς το χειμερινό ή θερινό ηλιοστάσιο, οι κεντρικοί άξονες των ναών έχουν διαφόρους αποκλίσεις μεταξύ τους, από ελαφρές μέχρι έντονες. Αυτό συνέβαινε διότι οι αρχαίοι Έλληνες ελάμβαναν υπόψη στον καθορισμό του χώρου ανεγέρσεως ενός κτιρίου τα τελλουρικά ενεργειακά ρεύματα, αλλά την ακρίβειαν του προσανατολισμού του κτιρίου την καθόριζαν δυνάμει των, εις τον τόπον εκείνον, κατευθύνσεων των παγκόσμιων δικτυωτών πλεγμάτων. Τα διάφορα μεταγενέστερα κτίρια οικοδομούνται υπό διάφορη γωνία ως προς τα υφιστάμενα, όχι λόγω έλλειψης χώρου, αλλά για να αποφύγουν μια γεωπαθογόνα  ζώνη ή να επιδιώξουν να παραλληλιστούν με μια ενεργειακή γραμμή. Τυπικό παράδειγμα είναι η πόλη και το ιερό του Ποσειδώνος στην Καλαυρεία (Πόρος) κατά την ελληνιστική περίοδο.

Τυπικό παράδειγμα τετοιου επιμελημένου προσανατολισμού  παρουσιάζει φυσικά και ο Παρθενών των Αθηνών. Αυτό ε΄ύκολα διαπιστώνεται αν συγκριθεί ο προσανατολισμός του με αυτόν των θεμελίων των δύο προηγουμένων ναών που είχαν οικοδομηθεί στην ίδια θέση, σε πολύ παλαιότερες εποχές. Οι τρεις ναοί παρουσιάζουν διαφορά κλίσεως των αξόνων τους. Στον τελευταίο ναό, τον Παρθενώνα, έθεσαν ακόμα σχολαστικότερα τους άξονες του βάσει των δικτύων, τα οποία επειδή εξαρτώνται από τον, σταδιακά μετακινούμενο, μαγνητικό Βορρά οπωσδήποτε αλλάζουν κατεύθυνση μέσα στους αιώνες. Άρα, σήμερα, όλα τα μνημεία έχουν κάποια απόκλιση από τον Βορρά, βάσει των θέσεων που είχαν πριν από χιλιετίες και την αντιστοιχία τους με αστερισμούς. Παραμένουν μόνο επάνω στα τελλούρια (γραμμές L).

Υπάρχουν ακόμα στην Ελλάδα βυζαντινές εκκλησίες και στη δυτική Ευρώπη γοτθικές, κτισμένες σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που ελαμβάνοντο υπόψη στα αρχαία ιερά, για να εκμεταλλεύονται τις ευεργετικές επιδράσεις των γεωενεργειακών ρευστών,  εξασθενίζοντας τις βλαβερές. Οι διάφορες γραμμές ρευμάτων συμπίπτουν με τους άξονες των ναών αυτών. Η κύρια διασταύρωση ρευμάτων σημειωνόταν με ένα οκτάγωνο ψηφιδωτό ( όμοια με αυτή του δικτύου Curry  ή "πολικών πεδίων" που ήδη αναφέρθηκαν) ή έναν πέτρινο, συχνά γρανιτικό, δίσκο, ενώ οι δευτερεύουσες διασταυρώσεις συνήθως υποδεικνύονται με διαφορετικού χρώματος πλακόστρωση ή με διακοσμητικά θέματα. Σ' αυτή την κατηγορία ναών ανήκουν η Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης. η Βασιλική του Αγίου Ιωάννου στην Έφεσσο, οι καθεδρικοί ναοί του Άαχεν, της Σαρτρ, της Αμιένης και της Νοτρ Ντάμ στο Παρίσι.

 

Η γνωστότερη εμφάνιση του οκταγώνου αυτού στον σημερινό Ελλαδικό χώρο, είναι αυτή με κέντρο τον Παρθενώνα. Παριστά κανονικό οκτάγωνο , στο κέντρο του οποίου υπάρχει ο Παρθενών στο βράχο της Ακροπόλεως. Οι ακτίνες του (κόκκινες εστιγμένες γραμμές) διέρχονται από χαρακτηριστικά ιερά Ελληνικών πόλεων.  Τα  μαύρα πεντάγωνα παριστούν σπήλαια, τα οποία μάλλον λειτουργούν σαν συγκεντρωτές ενέργειας .  Αρχίζοντας από την κυανή εστιγμένη γραμμή και κινούμενη κατά τη φορά των δεικτών του ορολογίου (δεξιόστροφα) οι γραμμές του κανονικού οκταγώνου διέρχονται κατά σειρά : Κύθηρα ( η κυανή γραμμή) , Αφαία , Επίδαυρος , Νεμέα , Ηραίον, Δελφοί, Θήβα, Χαλκίδα, Ερέτρια, Αμφιάρειον, Ραμνούντα,  Σάμος ,  Βραυρών, Σούνιο,  Φαιστός.   Αντιστοίχως έχουν εντοπισθεί τα σπήλαια : Αθηνάς, Αρτέμιδας, Δήμητρας, Υποακραίου Απόλλωνα, Πανός, Αγραύλου, Αφροδίτης - Ερωτα, Ερμή, Διονύσου,  Θρασύλου, Ποσειδώνα.

 

 

Χαρακτηριστικό είναι το σωσμένο παράδειγμα του ναού της Αμιέν στη Γαλλία, που φαίνεται στην επόμενη φωτογραφία.   

Ο καθεδρικός ναός της Αμιέν στη Γαλλία, είναι ακριβέστατα προσανατολισμένος με το γεωπαθογόνο πλέγμα του Χάρτμαν (Hartmann grid), με σκοπό να εξασθενεί τις βλαβερές επιδράσεις και να αξιοποιεί τις ευεργετικές. Το πλέγμα Χάρτμαν  (κάτω αριστερά) συμπίπτει με τους οριζόντιους και κάθετους άξονες του ναού και το χώρο της χορωδίας. Η κύρια διασταύρωση του πλέγματος αποτυπώνεται στο δάπεδο, με ψηφιδωτό που έχει τη μορφή οκταγώνου ρόδου, αναπαριστώντας το κέντρο ενός λαβυρίνθου. Όλες οι δευτερεύουσες διασταυρώσεις του πλέγματος Χάρτμαν είναι μαρκαρισμένες στο δάπεδο με ειδικές πλάκες. Όλες οι διασταυρώσεις άλλων γεωπαθογόνων δικτύων σημειώνονται με σειρά συμβόλων ακριβώς στα σημεία τους! Ο ναός χτίστηκε από το 1218 μέχρι το 1269. Ανάλογες αναπαραστάσεις γεωπαθογόνων πλεγμάτων συναντώνται στους καθεδρικούς ναούς του Άαχεν, της Παναγίας των Παρισίων κ.λ.π. Αυτό το πλέγμα, εν είδη 'ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΥ' είναι τοποθετημένο στο δάπεδο του ναού (επόμενη εικόνα).  Είναι τέλεια προσαρμοσμένο τοπολογικά και γεωγραφικά, ώστε οι πιστοί να μη διατρέχουν κανένα κίνδυνο μέσα στο ναό ! Αυτό και μόνο το γεγονός μας δείχνει ότι το 1200 που κατασκευάσθηκε ο ναός , κάποιοι είχαν πολύ προχωρημένες γνώσεις πάνω σε θέματα γεωπάθειας.  Παραθέτουμε εδώ χαρακτηριστική  εικόνα από τον καθεδρικό ναό του Αμιέν (δεξιά).

                

Οι περισσότεροι ναοί έχουν οικοδομηθεί πάνω από δεξιόστροφα υπόγεια ρεύματα νερού (ας σημειωθεί ότι μόνο το 20% των υπογείων ρευμάτων είναι  δεξιόστροφα),  εκμεταλλευόμενοι   και   τις λεγόμενες  ΄΄γραμμές ευγλωττίας΄΄.  Αυτές οι γραμμές Ευγλωττίας παρουσιάζονται πάνω από δεξιόστροφα ρεύματα νερού και έχει παρατηρηθεί ότι προσδίδουν ιδιαίτερη ευφράδεια στους ομιλητές. ίσως για το λόγο αυτό έμεινε αόριστα η παράδοση ότι ο ρήτωρ  Δημοοσθένης. Εξασκούσε την ευγλωττία του στην ακρογιάλια, όπου τα κύματα της θάλασσας παράγουν ανάλογο μαγνητικό πεδίο.

Στην Ελλάδα, όπου η μορφολογία του εδάφους είναι κυρίως ορεινή και όπου οι ακτές είναι έντονα ΄΄δαντελωτές΄΄, είμαστε ανέκαθεν αρκετά εκτεθειμένοι στη γεωακτινοβολία και στην προσβολή από καρκίνο. Εδώ πρέπει να κάνουμε μια παρένθεση και να αναφέρουμε ότι ο καρκίνος εμφανίστηκε από τότε που υπάρχει ζωή. Στα μουσεία υπάρχουν προϊστορικά ζώα, οστά δεινοσαύρων και αιγυπτιακές μούμιες που φέρουν τα σημάδια του. Ο καρκίνος είναι μια ανεξέλεγκτη μορφή ζωής που παράγεται από κυτταρική μετάλλαξη. Μέχρι στιγμής, δεν έχει ανακαλυφθεί ένας υπεύθυνος "ιός του καρκίνου" διότι απλά δεν υπάρχει, εφόσον πρόκειται για κύτταρο μεταλλαγμένο από τα συνεχώς προσπίπτοντα αρνητικά γεωενεργειακά ρευστά.   Όμως, στην αρχαιότητα και μέχρι πριν από δύο αιώνες, τα κρούσματα δεν ήταν ιδιαίτερα αυξημένα και σ' αυτό συνέβαλλε - κυρίως - τα υλικό δόμησης των κτιρίων, οι συχνές τους μετακινήσεις, λόγω του πρωτογενούς τομέα παραγωγικότητας με τον οποίον ασχολούνταν και του τρόπου  ζωής τους που δεν τους επέτρεπε να εκτίθενται για μεγάλα χρονικά διαστήματα σε επικίνδυνα σημεία. Και καθώς ξυπνούσαν πολύ προ της ανατολής του ηλίου, προφύλασσαν, συμπτωματικά, την υγεία τους διότι έχει αποδειχθεί με γεωμαγνητομετρικές μετρήσεις ότι η γεωακτινοβολία τριπλασιάζεται σε ένταση κατά τη διάρκεια της νύχτας. Ενας ακόμη λόγος ΄΄θεοποίησης΄΄ του ηλίου, ο οποίος ΔΡΑ ΑΜΕΣΑ ΚΑΙ ΘΕΤΙΚΑ κατά των γεωπαθειών.

Ο ελλαδικός χώρος δέχεται έντονες επιδράσεις γεωμαγνητικών ακτινοβολιών, και αυτό είναι φυσικό, καθώς φαίνεται να είναι η πρώτη ξηρά που δημιουργήθηκε στον πλανήτη. Ορισμένες θετικές γεωμαγνητικές ακτινοβολίες που εκπέμπονται σε χώρους όπως της Επιδαύρου , των Μηκυνών , των Δελφών είναι από τις ισχυρότερες στον κόσμο. Και στις τρεις περιπτώσεις υπάρχουν κυκλικά κτίσματα , τα οποία λειτουργούν σαν ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΕΣ ΘΕΤΙΚΩΝ ΓΕΩΕΝΕΡΓΕΙΑΚΩΝ ΡΕΥΣΤΩΝ.

Στο χώρο της αρχαίας Επιδαύρου, είναι το  Ασκληπιείο και ειδικά το επονομαζόμενο και ΄΄κτίριο της θόλου΄΄.

Στις Μυκήνες, είναι το περίεργο αυτό κυκλικό κτίσμα , που περιβάλλεται από λίθινες ορθογώνιες πλάκες (κάτω).

 

Στους Δελφούς , είναι ο κυκλικός ναός που ευρίσκεται κάτω ακριβώς από την περιοχή της Κασταλίας πηγής, μετά τον επαρχιακό δρόμο Δελφών - Αράχωβας.

Μιά θεωρεία μου , για τη συμπεριφορά των γεωενεργειακών ρευστών, στις περιοχές της Επιδαύρου , των Μηκυνών , των Δελφών , αλλά και άλλων  περιοχών σε Ελλάδα και Κύπρο, υπάρχει σε άλλη ιστοσελίδα μου.

Και τα τρία αυτά κατασκευάσματα εμφανίζουν ισχυρή θετική ακτινοβολία, η οποία φαίνεται ότι ενισχύεται από τη σπειροειδή μορφή των θεμελίων του κυκλικού σχήματος του κτίσματος.

Eνας πιθανός τρόπος λειτουργίας των εξισορροπητών στις Μυκήνες και την Επίδαυρο , δίνεται παρακάτω. Αριστερά παρουσιάζονται εικόνες από τον Ουδετεροποιητή Γεωενεργειακών Ρευστών (ΟΓΡ) των Μυκηνών και δεξιά από τον αντίστοιχο ουδετεροποιητή γεωενεργειακών ρευστών της ΕπιδαύρουO τρόπος που λειτουργούν είναι διαφορετικός. Στην πρώτη περίπτωση (αριστερά ) είναι διπλό ενεργειακό ΚΥΚΛΟΤΡΟΝ και στη δεύτερη (δεξιά) ενεργειακός ΣΠΕΙΡΟΕΙΔΗΣ συγκεντρωτής. Και στις δύο περιπτώσεις οι λίθινοι, κρυσταλλικής δομής λόφοι του περιβάλλοντος χώρου, χρησιμοποιούνται σαν ΑΝΑΚΛΑΣΤΗΡΕΣ (Κ1, Κ2..Κν) των γεωενεργειακών ρευστών και υπάρχει ιδιαίτερη σήμανση του χώρου από βραχομορφές.

Διπλό Ενεργειακό ΚΥΚΛΟΤΡΟΝ Μη κυνών    Ενεργειακός ΣΠΕΙΡΟΕΙΔΗΣ Συγκεντρωτής  Επιδαύρου

 

 

   

                                

 

 

 

Στην περίπτωση του ΚΥΚΛΩΤΡΟΝ, τα γεωενεργειακά ρευστά φαίνεται ότι αναγκάζονται να κινηθούν προς την Ανώτερη ατμόσφαιρα, ενώ στην περίπτωση του ενεργειακού Σπειροειδή Συγκεντρωτή, αναγκάζονται να γειωθούν , όπως το ηλεκτρικό ρεύμα, μέσα στη γη.  Το τελευταίο δε θα πρέπει να μας εντυπωσιάζει μιάς και τα τελλουριακά ρεύματα χρησιμοποιήθηκαν για τέτοιο σκοπό.‘Τελλουριακό ρεύμα’, προέρχεται από το λατινικό  tellūs, που σημαίνει  "τη γη" και είναι  ένα ηλεκτρικό ρεύμα που κινείται υπόγεια ή μέσω της θάλασσας. Το αποτέλεσμα από τα τελλουριακά ρεύματα, τις φυσικές αιτίες, την ανθρώπινη δραστηριότητα και τα λοιπά διακριτά ρεύματα, αλληλεπιδρούν σε ένα σύνθετο σχέδιο. Τα ρεύματα αυτά είναι εξαιρετικά χαμηλής συχνότητας  και ταξιδεύουν πάνω σε μεγάλες περιοχές σε ή κοντά στην επιφάνεια της γης. Τα τελΛουριακά ρεύματα είναι φαινόμενα που παρατηρούνται στο μανδύα της γης. Το Σεπτέμβριο του 1862, πραγματοποιήθηκε στις Άλπεις του Μονάχου (Lamont, 1862) ένα πείραμα για να εξετάσει συγκεκριμένα γήινα ρεύματα. Τα ρεύματα προκαλούνται πρώτιστα από τις αλλαγές στο εξωτερικό μέρος του Γήινου μαγνητικού πεδίου, προκαλούνται δε συνήθως από τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ  του ηλιακού ανέμου και  της μαγνητόσφαιρας ή είναι αποτελέσματα της ηλιακής ακτινοβολίας στην ιονόσφαιρα. Τελλουριακά αποτελέσματα προκύπτουν επίσης από  καταιγίδες με κεραυνούς.  Τα τελλουριακά ρεύματα ρέουν στα στρώματα της επιφάνειας της γης. Η ηλεκτρική δυνατότητα στη γήινη επιφάνεια μπορεί να μετρηθεί σε διαφορετικά σημεία, επιτρέποντας σε μας να υπολογίσουμε τα μαγνητικά μεγέθη και τις κατευθύνσεις των τελλουριακών ρευμάτων και από εκεί την αγωγιμότητα της γης. Αυτά τα ρεύματα είναι γνωστό ότι έχουν ημερήσια χαρακτηριστικά και η γενική κατεύθυνση της ροής είναι προς τον ήλιο. Τα τελλουριακά ρεύματα θα κινηθούν μεταξύ κάθε μισού της επίγειας σφαίρας όλο το χρόνο. Κινούνται από τον ισημερινό (πρωινό) και τον πόλο (νύχτα).  (Το τελευταίο μας θυμίζει την εξάμηνη εναλλαγή του Απόλλωνα και του Διονύσου στην ‘επιστασία’ των Δελφών, στην Ελληνική Μυθολογία) Και οι τελλουριακές και οι μαγνητοτελλουριακές μέθοδοι χρησιμοποιούνται για να ερευνήσουν τη δομή κάτω από τη γήινη επιφάνεια (όπως στη βιομηχανική έρευνα). Για  εξερεύνηση ορυκτών πόρων οι στόχοι είναι αγώγιμα σώματα μεταλλεύματος. Αλλες χρήσεις περιλαμβάνουν την εξερεύνηση σε  γεωθερμικούς τομείς,  δεξαμενές  πετρελαίου, υπόγειο νερό,  αίθουσες  μάγματος, και  τεκτονικά όρια  πλακών. Τα τελλουριακά ρεύματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να παραγάγουν ένα χρήσιμο ρεύμα χαμηλής τάσης με τη βοήθεια της γήινης μπαταρίας. Τέτοιες συσκευές χρησιμοποιήθηκαν για  σύστημα  τηλέγραφων στις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το 1859…  (εκ της ηλεκτρονικής  εγκυκλοπαίδειας ‘Wikipedia’ ).

Μερικά από τα πιο ΕΝ – ΔΙΑ - ΦΕΡΟΝΤΑ (η λέξη μιλάει από μόνη της) μεγαλιθικά μνημεία (ΜΟΝΟ) στον σημερινό Ελλαδικό χώρο, είναι οι θόλοι ή κυψελοειδείς θάλαμοι. (παρακάτω εικόνες). Εννέα υπάρχουν σήμερα  αποκεκαλυμένοι, στις αρχαίες Μυκήνες. Ο πιό εντυπωσιακός είναι ο επονομαζόμενος Θησαυρός του Ατρέα.  Η είσοδος στον θάλαμο είναι προσιτή χάρη σε ένα πέρασμα μήκους 40 μέτρων, ακριβώς στην πλαγιά του λόφου και έχει κτιστεί με ορθογώνιους λίθους, κρυσταλλικής δομής. Είναι κτίσμα ΜΕΓΑΛΙΘΙΚΟ,  ΜΕ αναλογίες λίθων μέχρι και  6 χ  1,2 μέτρα (μήκος χ ύψος). Η θόλος είναι ύψους 13,5 μέτρων και διαμέτρου 14,6 μέτρων επίσης χτισμένη με μεγαλιθικούς ορθογώνιους λίθους. Οι λίθοι είναι καλά πελεκημένοι στο εσωτερικό της θόλου, ενώ στο εξωτερικό τα τοιχώματα έχουν λίθινη επένδυση. Το δάπεδο είναι φυσικός βράχος, άρα κρυσταλλικής δομής υλικό. Μια χαμηλότερη θύρα οδηγεί σε ένα μικρό πλευρικό δωμάτιο που επίσης διαθέτει ένα ανοιχτό τρίγωνο στο υπέρθυρο. Εδώ ΦΑΊΝΕΤΑΙ ΒΈΒΑΙΑ ΌΤΙ το τρίγωνο ασφαλώς δεν θα μπορούσε να λειτουργεί ως ΄΄ανακουφιστικό΄΄ από το βάρος των κιόνων, αυτή άλλωστε είναι μια άποψη κάποιων που βλέπουν κάθε κτίσμα μόνο από τη μηχανική ή δομική του άποψη. Δεν είναι αυτός ο λόγος ύπαρξης τέτοιων τριγώνων.

 

Το στόμιο έχει ύψος 5, 4 μέτρα και στην κορυφή του υπάρχει γιγάντια πλάκα που υπολογίζεται ότι ζυγίζει πάνω από 120 τόνους. Πάνω από αυτήν υπάρχει ένα ανοιχτό τρίγωνο που σκοπός του, κατά την κρατούσα άποψη στην αρχαιολογική επιστήμη, ήταν να ανακουφίζει τους κίονες της εισόδου από το βάρος της καμάρας. Φυσικά αυτό δεν ισχύει. Είναι η παράσταση του ισόπλευρου τριγώνου, του ιδεογράμματος ΄Δ΄ , που χαρακτηρίζει τον ίδιο το ΘΕΟ , την Αγία και συλλειτουργούσα, Ομοούσιο Τριάδα. Επίσης συμβολίζει και τον πνευματικό άνθρωπο πριν την πτώση του στην ύλη. Επομένως ΄΄χωροταξικά ΄΄ ,  το τρίγωνο , παριστά τον ΟΥΡΑΝΟ, κατοικία του ΘΕΟΥ και του πνευματικού ανθρώπου.    Μετά (κάτω ακριβώς) , υπάρχει μία τράστια μεγαλιθική κρυσταλλικής δομής, πέτρα, που ΔΙΑ – ΧΩΡΙΖΕΙ , πνευματική υπόσταση από υλική υπόσταση. Πιο κάτω , υπάρχει βέβαια η ΘΥΡΑ. Η πυλη που οδήγησε τόσο τον θεό – άνθρωπο, όσο και τους εγρήγορους (παραβάτες αγγέλους) και τους δαίμονες  , από τον ΟΥΡΑΝΟ στην ΥΛΗ και τη ΓΗ.  Αυτή είναι η σημειολογία της πρόσοψης των ΘΟΛΩΝ.   Η συνολική εμφάνιση των θόλων – με το εντυπωσιακό προς τον ουρανό προσανατολισμένο τρίγωνο, τις γιγάντιες θύρες και με λαξευμένα, ενίοτε, στον βράχο εσωτερικά καθίσματα – ενισχύει την εντύπωση ότι χρησιμοποιούνταν σαν άβατα όπου γίνονταν τελετές για τους ζωντανούς, αν και αργότερα υποβαθμίστηκαν με τους ενταφιασμούς. Όπως ακριβώς συνέβη με πολλά αρχαία σπήλαια, τα οποία είναι ΦΥΣΙΚΟΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΕΣ ΓΕΩΕΝΕΡΓΕΙΑΣ,  που από τόποι μύησης, σε μεταγενέστερες εποχές,  ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ , απλοί ΤΑΦΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ. Οι φερόμενοι ως βασιλικοί τάφοι, θόλοι (κάτω αριστερά εικόνα) εφόσον είναι κυκλικοί , θα πρέπει να λειτουργούν και αυτοί σαν κύκλοτρα, λόγω της ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΚΗΣ ΔΟΜΗΣ ΛΙΘΟΔΟΜΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΊΑ ΈΧΟΥΝ ΚΤΙΣΘΕΊ.  Η κωνική , λίθινη σκεπή τους , φανερώνει λειτουργία σπειροειδούς μορφής, όσον αφορά τα γεωενεργειακά ρευστά.  Αναπαράσταση της πιθανής λειτουργίας του θόλου, υπάρχει στην αμέσως επόμενη εικόνα (κάτω αριστερά). Στην μάτω δεξιά εικόνα φαίνεται το εσωτερικό της θόλου.  Ετσι, αγόμαστε στη δεύτερη περίπτωση, αυτή που κάποιοι αρχαιολόγοι πιστεύουν,  ότι δηλαδή η θόλος να ήταν ένα θησαυροφυλάκιο  πνευματικών  αγαθών, ένας χώρος μήυσης που ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ  - με την συγκέντρωση γεωενεργειακών ρευστών – ΦΟΡΤΙΣΜΕΝΟΣ.

 

Η άποψή μας είναι ότι οι ΘΟΛΟΙ είναι μνημεία της λατρείας των Δρυίδων, που στην Ελλάδα άνθισε στο ιερό της ΔΩΔΩΝΗΣ και σίγουρα πρόκειται για ΠΡΟΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.

       

     

Δοκίμασα να βάλω την κεφαλή μου ακριβώς κάτω από το κέντρο της Θόλου. Η εικόνα που υπάρχει από πάνω μου (πάνω αριστερά εικόνα) θυμίζει έντονα στροβιλισμό.  Πιστεύω ότι αντίστοιχος ήταν και ο στροβιλισμός των γεωενεργειακών ρευστών (κόκκινη γραμμή) και ότι προκαλούσε ιδιαίτερα συναισθήματα και καταστάσεις σε αυτούς που πιθανώς θα μυούνταν στη λατρεία των Δρυίδων...  Πιθανότατα, όπως σε όλες τις αρχαίες μυστηριακές τελετές, ( Ελευσίνια μυστήρια, Θιβετιανή γιόγκα (γίνεται με τη σταδιακή ελάττωση της αναπνοής) , ο χορός των δερβίσιδων του Ρούμ (πάνω δεξιά εικόνα) , το κάμα σούτρα των Ινδών (εκεί γινόταν με το σέξ), τα σκληρά ναρκωτικά σήμερα  (τα ναρκωτικά απενεργοποιούν τον εγκέφαλο και απελευθερώνεται ο νους) και πολλές άλλες ΄΄ τεχνικές ΄΄ ) ο στροβιλισμός των γεωενεργειακών ρευστών θα βοηθούσε ή συντελούσε στη δημιουργία του αστρικού ταξιδιού ή αστρικής προβολής, με την απελευθέρωση του νού από το υλικό σώμα και δη τον εγκέφαλο (= ΕΝ ΤΗ ΚΕΦΑΛΗ). Ο  νους είναι αυτός που υπάρχει εν τη = μέσα στην κεφαλή . Ο ρόλος του εγκεφάλου είναι να μην αφήνει το νου να εξέρχεται από το σώμα, πράγμα που γίνεται μόνο στον ύπνο ...

Τα γεωπαθητικά σημεία εντοπίζονταν , μέχρι πρότινος, εμπειρικά από τη μόνιμη ύπαρξη κάθε είδους εντόμων όπως μύγες, κουνούπια, σφήκες, μέλισσες, μυρμήγκια, κατσαρίδες, αλλά και ορισμένων θηλαστικών όπως ποντίκια και γάτες. Αυτός είναι ο λόγος που, σε όλες τις παραδόσεις, η εμφάνιση ιδιαίτερα μυρμηγκιών, κατσαριδών και ποντικών συνδυάσθηκε με τη μαγεία και τον διάβολο. Αυτός είναι και ο λόγος που οι γάτες, και ιδιαίτερα οι μαύρες, υπέστησαν ανελέητη καταδίωξη κατά τον μεσαίωνα. ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΛΑΣΙΑ ή ΑΛΣΙΓΙΑ ή Κύπρο, γάτες  - που ήταν ανύπαρκτες στο νησί - έφερε στο νησί και τις εγκατέστησε η Αγία Ελένη.  Η ΓΑΛΗ (όχι γάτα , όπως θέλουν κάποιοι να την ΄΄μετονομάσουν΄΄) , είναι το όπλο του ανθρώπου κατά των πάσης φύσεως γεωπαθειών.  Η ΓΑΛΗ (Γ + ΑΛΗ = η πτωτική ενέργεια ΄η ύδατα της Γέννεσης  - το ιδεόγραμμα ΄΄Γ΄΄ , είναι από τα ΑΛΛΑ...   όπως και τα ΓΕΩΠΑΘΟΓΟΝΑ  ΜΕΤΑΛΛΑ  = είναι Με τα ΑΛΛΑ ... ) ήταν θεοποιημένη στην αρχαία Αίγυπτο και αυτός ήταν ο λόγος. Το ότι δηλαδή ΄΄ρουφούν΄΄ κυριολεκτικά όλες τις γεωπαθογόνες ακτινοβολίες, καθόμενες ΠΑΝΤΑ ΕΠΑΝΩ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΥΤΕΣ ΔΙΕΡΧΟΝΤΑΙ.  Η συμβίωσή μου με τα όμορφα αυτά , αλλά πολύ ανεξάρτητα κατοικίδια, με οδήγησε στην προσεκτική παρακολούθηση των κινήσεών τους κι στο να ασχοληθώ ουσιαστικά με το θέμα των γεωπαθειών.  Αν παρατηρήσετε τις κινήσεις τους , θα δείτε ότι το πρωί, περί την 10 : 00, πάντα εξέρχονται στον ήλιο , όπου αποδεσμεύουν όλη την ΄΄αρνητική ενέργεια΄΄ που συνέλλεξαν κατά τη διάρκεια της ημέρας.  Αυτή και μόνο η κίνησή τους με οδήγησε στο να εφεύρω και κατασκευάσω, ειδικές μηχανές που εξουδετερώνουν πλήρως κάθε είδους γεωπάθεια.

Είναι παρατηρημένο, ότι , ποτέ δεν εμφανίζονται μυρμήγκια ή άλλα έντομα σε χώρο, έστω ερειπίων, κάποιου Ασκληπιείου ή κάποιου ιερού ή και σε απομονωμένα παλαιά εκκλησάκια επειδή είναι οικοδομημένα σε μη γεωπαθητικά σημεία.  Τέτοια κτίσματα είναι και οι θολωτοί τάφοι των Μυκηναίων καθώς και οι τρούλοι των βυζαντινών εκκλησιών.    Οι αρχαίοι είχαν βρει τον τρόπο να εξουδετερώνουν την αρνητική, γεωπαθητική ενέργεια ενός χώρου, κατασκευάζοντας στο επίκεντρο του μια πυραμίδα ή ένα θολωτό κτίσμα, διότι οι πυραμίδες, όπως και οι θόλοι, διαθλούν εξωτερικά του χώρου τον οποίο καλύπτουν τις δίνες των γεωπαθητικών σημείων.  

 Τα  "τελλουρικά ρεύματα" και με τα οποία συμπίπτουν οι κυριότερες ενεργειακές γραμμές ή τελλούρια (γραμμές L), ρέει ένα μίγμα ηλεκτρομαγνητικής και αιθερικής ενέργειας. Οι διασταυρώσεις τουλάχιστον δυο τέτοιων αρτηριών ή ενεργειακών τελλουρικών γραμμών, χαρακτηρίζονται, στις  παραδόσεις όλου του κόσμου, ως τόποι δυνάμεως ή ιεροί χώροι ή άβατα . Είναι περιοχές όπου ο ίδιος ο χώρος, ο χρόνος, η ύλη και η ενέργεια δεν συμπεριφέρονται με το "φυσιολογικό" τρόπο που γνωρίζουμε. Συνήθως γίνονται αντιληπτές από το έντονο λευκό φως που υπάρξει σε αυτόν τον τόπο. Τόσο ώστε να είναι δυνατόν να προκληθούν ακόμα και ελαφρά επιδερμικά εγκαύματα. Ένα τυπικό τέτοιο παράδειγμα είναι η κορυφή του Λύκαιου όρους στην Αρκαδία, που εθεωρείτο και τόπος γεννήσεως του Διός.  Άλλωστε το ίδιο το όνομα του όρους σημαίνει έντονο φως. παραγόμενο από τη ρίζα Λυκ (λατινικό Lux , που προφανώς προσέλαβε το Ελληνικό Λάτιον που ίδρυσε ο Ηρακλής, από τον ιαρό  ποταμό Λούσιο της Πελλοπονήσου) που σημαίνει φως.

Οι επιρροές αυτές, ηλεκτρομαγνητικής κυρίως φύσης, που σήμερα θα μπορούσαν να παιχθούν με τη σύγχρονη τεχνολογία, οπωσδήποτε επηρεάζουν  αρνητικά ή θετικά  τις αισθήσεις των ανθρώπων που τις δέχονται, με απρόβλεπτες συχνά συνέπειες. Ετούτη η γνώση υπήρξε κτήμα όχι μόνον των αρχαίων Ελλήνων αλλά και των συγγενικών τους φύλων, όπως ήταν οι Κέλτες και οι Γαλάτες της προϊστορικής Δυτικής Ευρώπης, καθώς, κατά τον Διόδωρο τον Σικελιώτη, ο Κέλτης και ο Γαλάτης ήταν γιοι του Ηρακλή.    Οι Κέλτες, τα κανάλια δύναμης τα αποκαλούσαν, πολύ απλά και περιγραφικά, "φίδια" (woivre).  Η ίδια περιγραφική ονομασία χρησιμοποιήθηκε για να εξηγηθούν υπόγεια ρεύματα, διαφορές στα γεωλογικά στρώματα και γεωλογικές μαγνητικές ιδιότητες. Σε αυτή την κατηγορία θα μπορούσαν να ενταχθούν και τα φίδια της ελληνικής μυθολογίας. Αυτά που έπνιξε στην κούνια του ο Ηρακλής, ο Πύθων που σκότωσε ο Απόλλωνας, μέχρι τον πατέρα, κατά μια εκδοχή, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, κατά τον  Ψευδικαλισθένη, στην ΄΄Ιστορία  Αλεξάνδρου   του  Μακεδόνας΄΄  ή  ΄΄Η   Φυλλάδα του  Μεγαλέξαντρου΄΄. Αλλά και στη σύγχρονη μας εποχή, ας μην ξεχνάμε τα κατά τόπους "φιδάκια της Παναγίας", όπως τα παγκοσμίως γνωστά, στο Μαρκόπουλο της Κεφαλονιάς, στην Τήνο και σε άλλα μέρη της Ελλάδος, που εμφανίζονται τον Δεκαπενταύγουστο σε εκκλησίες παρά τις βιβλικές φοβέρες για τη σατανικότητα του όφεως αφιερωμένες στην Παναγία. Γνωστή είναι η θεά με τα φίδια της Κνωσού,  ο όφις του Ασκληπιού, ο Πύθων  των Δελφών και τα φίδια που ελίσσονται γύρω από τον Πυθικό τρίποδα.

 

Η έλιξ και το φίδι σε σπείρα είναι τα αρχαία σύμβολα των γεωενεργειακών ρευστών. Εκεί, πολλές φορές δημιουργούνται είτε θετικοί  (καλοσύνη) ενεργειακοί κραδασμοί ,  είτε αρνητικοί (φόβος).

 Όλοι οι μύστες, από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας, θεωρούσαν τον πλανήτη γη, ζωντανή οντότητα. Όχι μόνον ο Ορφέας και ο Πυθαγόρας, αλλά και άνδρες σαν τον Γκαίτε και τον Ρούντολφ Στάινερ. Σήμερα, γνωρίζουμε ότι η επιφάνεια του πλανήτη μας πάλλεται ρυθμικά, σαν μια γιγάντια καρδιά και ανασηκώνεται, περίπου 2 μέτρα, κατά τη διάρκεια της ημέρας ενώ τη νύχτα συστέλλεται. Για τους αρχαίους Έλληνες η Γαία όχι μόνον είναι ζωντανή, αλλά έχει και νευρικό σύστημα σε συνδυασμό με το μαγνητικό της πεδίο, με κομβικά σημεία ενέργειας, παρόμοια με τα σημεία βελονισμού που υπάρχουν στο ανθρώπινο σώμα. Πρόκειται για μια ακόμα ένδειξη ότι ο κάθε μικρόκοσμος αντανακλά την εσωτερική τουλάχιστον, μορφή και τα ενεργειακά χαρακτηριστικά γνωρίσματα του μακρόκοσμου. Οι ευθείες γραμμές μεταφοράς ενεργείας, γνωστές σήμερα ως τελλουρικά ρεύματα, όταν είχαν σχέση με μια θετική για τον άνθρωπο δύναμη, συμβολίζονταν από φίδι ή δράκο. Ανάλογο συμβολισμό πρέπει να έχουν τα φίδια που περιελίσσονται στο κηρύκειο του Ερμή και στη ράβδο του Ασκληπιού. Όμως έχουμε και τούς δρακοκτόνους Απόλλωνα, Βελλερεφόντη, Περσέα και Άγιο Γεώργιο που συνδέουν το ερπετό με τη θετική ενέργεια.  Γι αυτό ο Απόλλων  καταδικάζεται  από  τούς θεούς  μετά  το φόνο του Πύθωνος, ενώ οι ποραδόσεις των Κινέζων θεωρούν έγκλημα τον φόνο του  Δράκοντος.

Στα τέμπλα των ορθόδοξων εκκλησιών υπάρχουν πάντα παραστάσεις δράκων οι οποίοι επιβουλεύονται τους ανθρώπους.  Μάλιστα στο Βιβλίο του Ενώχ , αναφέρεται ο Αρχάγγελος Γαβριήλ , ως ο επιβλέπων τους δράκοντες.  Δεν υπάρχουν θετικοί , παρά μόνο αρνητικοί δράκοι στην Ορθόδοξη Χριστιανική πίστη. Από τα παραπάνω καθίσταται φανερό ότι οι ‘δράκοι’ φαίνεται να είναι μάλλον αρνητικά και επικίνδυνα τόσο για τον υλοποιημένο άνθρωπο , όσο και για τον άνθρωπο   πνεύμα , κανάλια ενέργειας.  Αν αυτό συνδιασθεί,  με αυτά που η ιδρύτρια του Ελληνικού Ινστιούτου γεωπάθειας  και γνωστή γεωπαθολόγος GERARDIS , ότι δηλαδή στο χώρο των τελλουρίων (τα ονομάζει ενεργειακούς τοίχους 400 μέτρων ) κινούνται διάφορες μορφές πνευμάτων , τότε καταλαβαίνει κανείς ότι το πρόβλημα για τον άνθρωπο γίνεται μεγαλύτερο.

Οι Κινέζοι, τα τελλουρικά ρεύματα ακόμα και σήμερα τα ονομάζουν "γραμμές του ρεύματος του δράκου" και τα χωρίζουν σε δύο είδη, το αρνητικό (θηλυκό ή Γιν) και το θετικό (αρσενικό ή Γιάνγκ), τα οποία παριστάνουν με μία Λευκή τίγρη και έναν γαλάζιο δράκο αντίστοιχα, Όπως αναφέραμε ήδη, οι αρνητικές πηγές ενεργείας ελκύουν, ανάμεσα σε άλλα, τα αιλουροειδή (γάτες) που στη συγκεκριμένη περίπτωση αντιπροσωπεύονται από την τίγρη.    Οι σύγχρονοι Κινέζοι, κληρονόμοι μιας πανάρχαιας γνώσης,  - προσωπικά πιστεύω ότι συμπίπτει ακριβώς με τη γνώση του Ασκληπιού , ας μη μας διαφεύγει μάλιστα ότι μία τεράστια Κινεζική επαρχία , ονομάζεται ΓΙΟΥΝΑΝ, δηλαδή Ίωνες - εξακολουθούν να πιστεύουν πως το Γιάνγκ τρέχει κατά μήκος των οροσειρών, με σημεία έντασης τις βουνοκορφές, ενώ το Γιν τρέχει κατά μήκος των κοιλάδων, των ποταμών, και των υπογείων στοών.  Γι' αυτό και στην επίπεδη Αίγυπτο οι αρχαίοι κατασκεύασαν Γιάνγκ  πυραμίδες, για να εξισορροπήσουν τον Γιν – Νείλο.   Στην Ελλάδα κατασκευάσθηκαν ελάχιστες πυραμίδες, βασικά σε πεδιάδες (πλην αυτής του Ολύμπου) , διότι η μορφολογία της Ελλάδος εξισορροπεί με φυσικό τρόπο το Γιάνγκ των βουνοκορφών με το Γιν των ποταμών και των αίτιων. Τον ίδιο σκοπό φαίνεται να εξυπηρετεί και η γνωστή Πυραμίδα του Αργούς στην ομώνυμη πεδιάδα.   Μία προσωπική έρευνα που έκανα πάνω σε αυτό το θέμα υπάρχει εδώ και φαίνεται να ξεκαθαρίζει τη θέση της ακρόπολης των Μυκηνών , από ενεργειακής άποψης

Τις ενέργειες αυτές , τις απεικονίζω με κόκκινο (Βουνοκορφές) και κίτρινο (κοιλάδες) , διακεκομμένο βέλος.

Γιά κάποιους άλλους , σήμερα δεν υπάρχει αμφιβολία πως το ρεύμα του δράκου είναι μία φυσική δύναμη που ρέει κατά μήκος του μαγνητικού πεδίου της γης. Ισως είναι η ενέργεια της οργόνης που ξαναανακάλυψε ο Βίλχελμ Ράιχ. Είναι άλλωστε γνωστές οι σχέσεις των Ναζί με τους θιβετιανούς και τη ΄΄θρησκεία΄΄ της ΄΄κοίλης γης΄΄. Την αναζητούσαν επίμονα. Και έψαχναν τα χωροχρονικά ή φυσικά περάσματα προς την κοίλη γη. Γνωστ΄ές είναι άλλωστε οι ΄΄γεωλογικές΄΄ τους μελέτες στην περιοχή ΚΟΙΛΑ της Εύβοιας.  Εκεί που κάποτε  μυστηριοδώς , χάθηκαν 1000 περσικά πλοία...  

Επίσης το ρεύμα του δράκου είναι ο ζωικός μαγνητισμός του Φμάντζ Μέσμερ ,ο οδυλισμός του Κάρλ Φον Ράιχενμπαχ, το πράνα των Ινδών, ο Aιθήρ ή Πεμπτουσία των αρχαίων Ελλήνων ή η ενέργεια που σήμερα είναι γνωστή ως πυραμιδική ενέργεια" (οι πλέον ευνοϊκές τοποθεσίες για τον άνθρωπο είναι εκεί που διασταυρώνονται δύο τέτοια ρεύματα), Υποθέτουμε σήμερα πως οι αρχαίοι Έλληνες εύρισκαν αυτά τα σημεία με τη μαντεία ή τη ραβδοσκοπία, αν και πρέπει να υπήρχαν προκατακλυσμιαίες, υψηλού επιπέδου επιστημονικές γνώσεις, μερικές από τις οποίες διατηρήθηκαν από τα αρχαία ελληνικά ιερατεία μέχρι την καταστροφή τους από τις ορδές του Αλάριχου, τον 5ο αιώνα.

Στον Ελλαδικό χώρο υπάρχουν πάμπολλες βραχομορφές που παριστούν δράκους.  Η ετοιμολογία της λέξης σε δεύτερο επίπεδο - σημαίνον - μας παραθέτει τα εξής  :  ΔΡΑΚΟΣ -->  Δ + ΡΟΑΣ + Κ.   Η αναφορά και μόνο στις ΡΟΕΣ ενέργειεας μας φανερώνει πολλά... 

Το ιδεόγραμμα ΄΄Δ΄΄ παριστά την Αγία ΘΕΙΚΉ Τριάδα, αλλά και τον πνευματικό άνθρωπο , πριν την πτώση του από τον ουρανό. 

Το ιδεόγραμμα ΄΄Κ΄΄ , είναι συνώνυμο του ΚΑΚΟΥ .   Εχει να κάνει με την πτώση στον υλικό κόσμο.  Το συμπέρασμα είναι ότι ΔΡΑΚΟΣ , είναι γεωενεργειακά ρευστά στα οποία ταξιδεύουν πνεύματα, αλλά οδηγούν από τον ουρανό στην ύλη και επομένως στην πτώση των ουράνιων δυνάμεων στον υλικό κόσμο. 

Παραθέτω ένα τεράστιο δράκο, βραχομορφή που λέγεται ότι υπάρχει στη Ρόδο , το νησί των ΤΕΛΧΊΝΩΝ.

Στην Αγγλία συναντάμε τις λεγόμενες γραμμές Ley (εμείς τα αποκαλούμε με τον Ελληνικό όρο 'ΤΕΛΛΟΥΡΙΑΚΑ ΡΕΥΜΑΤΑ ή ΤΕΛΛΟΥΡΙΑ) πάνω στις οποίες βρίσκονται κτισμένα πάρα πολλά μνημεία διαφόρων εποχών. Κάποιοι τις θεωρούν γεωμαγνητικές γραμμές, άλλοι απλές ευθείες, και άλλοι απλά πολλές ενδιαφέρουσες συμπτώσεις.  Στην δυτική Γαλλία στο Καρνάκ της Βρετάνης συναντάμε πολλές παρόμοιες ευθείες σημειωμένες με πολλά μενίρ. Πολλές απ' αυτές έχουν ηλικία 5.500 ετών.   Στην Γερμανία επίσης αρκετές πόλεις βρέθηκαν να ισαπέχουν ή να είναι παράδοξα ευθυγραμμισμένες μεταξύ τους! Σαν παράδειγμα Nurnberg, Wiesbanden, Mainz, Worms, Speyer. Αλλά και σε αρκετά μεγαλύτερη ευθεία οι πόλεις Aachen, Frankfurt, Wurzburg, Nurnberg, Ντόναουσταουφ.  Αλλες πόλεις παρουσιάζουν αναλογίες αποστάσεων ανάλογες του αριθμού Φ και άλλες βρίσκονται στις κορυφές κανονικού πενταγώνου. Οι αρχές διατήρησης των περισσοτέρων αυτών γραμμών και σχημάτων χάνονται στα βάθη της ιστορίας φτάνοντας στην αρχαιότητα. Κανείς δεν ξέρει σίγουρα ποιός ξεκίνησε κάτι τέτοιο, πώς το οργάνωσε, πώς έπεισε τους μεταγενέστερους να το ακολουθούν και τι εξυπηρετούσε αυτή η ευθυγράμμιση. Ενα τέλειο ισόπλευρο τρίγωνο σχηματίζεται ανάμεσα στο Stownhedge, το Grovely castle και το Old Sarum. To μήκος των ίσων πλευρών είναι 9.7 χιλιόμετρα (6 μίλια). Ένα κανονικό εξάγωνο σχηματίζεται απ' τους μεγαλύτερους καθεδρικούς ναούς της Αγγλίας. Συγκεκριμένα Ντούρχαμ, Τσέστερ, Λίνκολν, Γουέλς, Γουντσέστερ και Καντλερμπερι. Πρίν απ' τους καθεδρικούς ναούς φυσικά στα ίδια σημεία βρισκόταν οι ναοί των Δρυίδων.  Η λατρεία των Δρυίδων βασιζόταν στην βαλανιδιά. ΒΑΑΛ ήταν το όνομα του Δία στην ανατολή. Αν κανείς παρατηρήσει τα φύλα της βαλανιδιάς (Δ+ΡΥΣ => (σε κραδασμικό επίπεδο) Δ+ρείς = η ροή του Δ) θα δει ότι έχουν σχήμα ενεργειακής αναπαράστασης.  Λατρεία Δρυίδων υπήρχε στην ΔΩΔΩΝΗ (Δ+ ω +ΔΩΝΕΙ = αυτό που 'δονεί' το Δ = καθαρά ενερεγειακό , μυστικιστικό 'υπονούμενο ... )  Μία άλλη μακριά ευθεία γραμμή λέγεται ότι ενώνει το Στόουνχεντς, την Ακρόπολη της Αθήνας και την μεγάλη πυραμίδα της Αιγύπτου.

Ο πλανήτης μας είναι ΣΕΣΗΜΑΣΜΕΝΟΣ με πανάρχαια οικοδομήματα που δημιουργούν αστρονομικούς και γεωμετρικούς σχηματισμούς, προφανώς όχι τυχαία , αλλά για κάποιο ή κάποιους  σκοπούς.  Το ίδιο φαίνεται να συμβαίνει και με τη σελήνη και τον πλανήτη Αρη.  Η πρόσφατες συνεντεύξεις του Ελληνα επιστήμονα, ωκεανολόγου, μέλους της ‘Ε’ ΤΕΑΜ, κου  Αριβάνη στο περιοδικό STRANGE, αλλά και την Ελληνική τηλεόραση, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αμφισβήτησης.

Ο σκοπός ή σκοποί , αυτής της δόμησης σε συγκεκριμένα σημεία της γης θα πρέπει, κατά πάσα πιθανότητα, να ερευνηθεί στην κατεύθυνση της  αύξησης του γήινου ενεργειακού μαγνητικού πεδίου το οποίο, τώρα που έχουν καταστραφεί   τα περισσότερα από αυτά τα οικοδομήματα – ( που πρέπει να ήταν ή να λειτουργούσαν τρόπο τινά σαν αγωγοί ενεργείας, πυκνωτές, μεταλλάκτες και συσσωρευτές της )   με κυριότερα αυτά της Δραβίδιας θρησκείας που ξεκινά από την πατρίδα της του Μ.Αλεξάνδρου μητρός, Μολωσίδος, ιέρειας των της Δωδώνης ιερών, Ολυμπιάδος, απ’ όπου ξεκινά όλο το δίκτυο των μεγαλιθικών ενεργειακών κτισμάτων της ευρείας –ενεργειακής   οπής (ευρώπης) με κυριότερο ή γνωστότερο αυτό του Στόουν χετζ ) συνεχώς φθίνει, όπως και η ταχύτητα περιστροφής της γης περί τον άξονα της έχει αρχίσει να επιβραδύνεται. Αυτό προκύπτει από τις μετρήσεις συγχρόνων επιστημόνων που έχουν δημοσιεύσει τα συμπεράσματα νους κατά τα τελευταία 40 έτη.  Ο μεγάλος ΕΝΙΑΥΤΟΣ, η περίοδος των 27.000 ετών περίπου , κατά την οποία η γη αναποδογυρίζει και δημιουργούνται πιθανότατα οι κατακλυσμοί  και τα ιστορικά πισογυρίσματα, με αποτέλεσμα να μη γνωρίζουμε το παρελθόν μας.

Με αυτήν την οπτική είναι πολύ εύκολο να γίνει αντιληπτά άτι τα διάφορα μεγαλιθικά και άλλα μνημεία δημιουργούν ένα τρισδιάστατο – ή πολυδιάστατο   χάρτη σε ολόκληρο τον πλανήτη. Πιστεύουμε ότι δεν αφορά μόνο την επιφάνεια του πλανήτη, αλλά και πάνω και κάτω από αυτόν. Από τα αποδεικτικά στοιχεία που προσφέρουν οι αρχαίοι και οι μεσαιωνικοί χαρτογράφοι, όπως ο Πτολεμαίος ( οι χάρτες του οποίου έφθασαν έως εμάς από μεσαιωνικά αντίγραφα) ο Πίρι Ρέις ή ο Ορόντεους Φινέους και πολλοί άλλοι, είναι φανερό πως σε απώτερους χρόνους ολόκληρη η υδρόγειος είχε χαρτογραφηθεί, με ακρίβεια που ξεπεράστηκε μόνο μετά τον 19ο αιώνα. Είναι ακόμα φανερό, πως δεν χρησιμοποιήθηκαν καρτεσιανές συντεταγμένες γεωγραφικού μήκους και πλάτους, αλλά ένα σύστημα σφαιρικών τριγώνων, ίσως με κάποια τεχνολογία που επέτρεπε την ‘παρακολούθηση’ των γήινων μαγνητικών αρτηριών, γνωστές σαν τελλουριακά ρεύματα ή τελλούρια (γραμμές ΄΄L΄΄  ή ΄΄LAY LINES΄΄ ). Σχετικές μελέτες  σχετικά με την υφή των τελλουρίων και την πιθανή σήμανσή τους σε κάποια εποχή , παρουσιάζουμε σε άλλη ιστοσελίδα μας.

Στην Δανία υπάρχουν τέσσερα αρχαία κάστρα κυκλικής κατασκευής (μάλλον τα υπολείμματά τους) ευθυγραμμισμένα. Βρίσκονται στις περιοχές: Trelleborg, Fyrkat, Aggersborg και Eskelholm (ανεξακρίβωτη ορθογραφία, μάλλον κάποιο μικρό νησάκι ανάμεσα στο Trelleborg και Fyrkat). Κάποτε υπήρχαν κυκλικά ξύλινα κάστρα απ' τα οποία σώζoνται μόνο οι τρύπες των κυρίων πασάλων γεμισμένες με τσιμέντο απ' τους σημερινούς αρχαιολόγους. Το σχέδιό τους όμως παραμένει εντυπωσιακό. Το σχέδιο του κάστρου του Trelleborg μάλιστα σχηματίζει κάτι σαν σημείο εστίασης στην γραμμή κατεύθυνσης που βρίσκονται τα άλλα τρία κάστρα. Όλα τα κάστρα έχουν κυκλικό σχέδιο χωρισμένο σε τεταρτημόρια. Ο Δανός αρχαιολόγος Poul Nerloud υποστηρίζει ότι δεν είναι κάστρα των Βίκινγκς αλλά κάτι παλιότερο γιατί οι Βίκινγκς δεν είχαν επιδείξει παρόμοιες αρχιτεκτονικές τάσεις αλλά και προτιμούσαν παραθαλάσσια κάστρα και όχι μέσα στην ξηρά.  Ο ερασιτέχνης πιλότος Preben Hansen τα ανακάλυψε σχεδόν τυχαία το 1982 κι έχει γράψει κι ένα βιβλίο σχετικά. Αν προεκταθεί προς τα κάτω η γραμμή που τα ενώνει, περνάει ακριβώς από το μαντείο των Δελφών.

 

 Ενα άλλο σοβαρό στοιχείο που έχει αναφερθεί , είναι οι περίφημοι ΡΟΥΤΗΛΙΟΙ ΚΡΥΣΤΑΛΛΟΙ και ο ρόλος τους παγκόσμια.

 

Τέτοιοι κρύσταλλοι (ουσιαστικά πρόκειται για κάποιο είδος κόκκινων ρουμπινιών ) λέγεται ότι υπάρχουν στο λόφο των Βασιλικών, στη Θεσσαλονίκη.

 

Οι κρύσταλλοι αυτοί φαίνεται να παίζουν ιδιαίτερο ρόλο στην λειτουργία και την ισορροπία των τελλουριακών ρευμάτων του πλανήτη και όχι μόνο.

 

Ενας δημοσιευμένος χάρτης με τη χωροταξία αυτών των κρυστάλλων στον Ελλαδικό χώρο , φαίνεται εδώ. Οι κύκλοι δείχνουν την ενδεικτική σφαίρα επιρροής τους και τα μαύρα ορθογώνια το κέντρο τους.  Οι γαλάζιοι ρόμβοι, δείχνουν περιοχές που συγκεντρώνεται ή ενεργοποιείται κάποια ισχυρή τελλουριακή ενέργεια.

 

 

Στην παρακάτω εικόνα υπάρχουν οι σύγχρονοι τηλεοπτικοί σταθμοί , πού λέγεται ότι παρεμβάλουν το έργο των ρουτήλιων κρυστάλλων. 

 

 

                                                                                                                 Κων/νος Ε. Στρωματιάς      Πρόεδρος Ινστιτούτου Γεωπαθητικών Ερευνών  Κύπρου